Leen@Oxford

Vandaag mijn eerste "echte" jobinterview ooit gehad, en het ging goed denk. Omdat ik op de voorgestelde interviewdatum (17 juli) terug in België ben waren ze zo vriendelijk om de sollicitatie voor mij een week te vervroegen naar vandaag, maar dat betekent natuurlijk wel dat de andere kandidaten pas volgende weken en bijgevolg dat ik ook pas volgende week weet of ik aangenomen ben. Ik heb er een goed gevoel over, vind dat ik mezelf goed gepresenteerd heb, maar de uitslag hangt natuurlijk ook deels af van de prestatie van de twee anderen. Net een email gekregen van Dr Aubertin-Potter, de hoofdbibliothecaresse in de Codrington Library van All Souls College, dat zij en Dr Mclean (samen vormden zij het interviewpanel) vonden dat ik een zeer sterke kandidate was, en dan het hele gedoe dat ze wel nog niks konden zeggen tot ze de anderen gezien hadden. Maar zelfs al blijft het hierbij, dan is dat toch al mooi meegenomen hé? Ik voelde mij absoluut niet zenuwachtig, er was easy interaction, zij stelden vragen maar ik ook, en ik was totaal op mijn gemak.

Naar het einde toe vroeg Dr Mclean of ik er bezwaar tegen had als ze mijn referees (Dr Clarke van op St Hilda's en Daniel van Gatehouse op wiens werk (Shapero's rare books in Londen) ik twee jaar geledengeleden met Kerstmis zo'n beetje stage gelopen heb, en ik zei natuurlijk nee. Toen ik buitenkwam rond een uur of elf heb ik dan natuurlijk direct een sms'je gestuurd naar Daniel om hem te waarschuwen, maar hij belde terug dat hij al met die mens gesproken had! En dat hij uitgelegd had dat we elkaar van het daklozencentrum kenden en dat had ik niet eens vermeld in dat interview of op mijn cv (want ja dat mag maar één bladzijde zijn heb ik mij laten vertellen!) en dus zei die mens al meewarig "she hides her light under a bushel" haha. Maar dat kan natuurlijk alleen maar goed zijn hé, dat ik dus nóg geweldiger ben dan ik overkwam en dat ik er zelf niet over wou stoefen ;) Duimen maar dus.